Dit was een vroegchristelijke en middeleeuwse pelgrimsstad met meerdere grote kerkgebouwen, pelgrimsherbergen en woonhuizen.
Ligging: zo'n 60 km ten Westen van Alexandrië.

Geschiedenis
Sinds het einde van de 4e eeuw ontwikkelde zich bij het graf van de H.Menas een centrum voor pelgrims, dat tot het begin van de 7e eeuw werd uitgebreid.
Tijdens de Nieuw-Perzische bezetting (rond 619) werd de plaats verwoest.
Na de aftocht van deze bezetting (629) vond er weinig nieuwbouw plaats.
Na 643 werd de plaats opnieuw opgebouwd. In de loop van de 10e of 11e eeuw werd de stad verlaten.

Op dit ogenblik worden de ruïnes ernstig bedreigd door de stijging van het grondwater.
Wegens landbouwhervormingen wordt de grond- waterspiegel omhooggebracht tot dicht onder de oppervlakte.
Alle dieper gelegen antieke gebouwen lopen vol met water.
Alleen door effectieve maatregelen kunnen instortingen voorkómen worden.
Deze toestand legt zware druk op het werk van de archeologen.

Werkzaamheden
Na de ontdekking van Aboe Mina door C.M. Kaufmann in 1905-1907 werden werkzaamheden verricht door het Grieks-Romeins Museum te Alexandrië, het Koptisch Museum te Cairo en vanaf 1961 door het Duits Archeologisch Instituut te Cairo.

vereenvoudigde plattegrond van Aboe Mina.

uitgebreide plattegrond volgens de verrichte opgravingen.

Ruïne van de grote basiliek.
Algemeen overzicht.
(foto's worden nog ingevoegd)