MARINA EL-ALAMEIN


Zoals algemeen bekend is, ligt bij el-Alamein een groot militair kerkhof uit W.O. II. Geallieerde en Duitse soldaten die bij een grote veldslag zijn omgekomen liggen hier begraven. Ligging: 100 km ten W van Alexandrië.

Dit kerkhof trekt jaarlijks veel toerisme, reden voor de Egyptische overheid om in de naaste omgeving een moderne badplaats aan de kust te bouwen, met de naam Marina el-Alamein.
Tijdens het bouwrijp maken van dit gebied kwamen aanzienlijke resten uit de Oudheid te voorschijn. De Egyptische Oudheidkundige Dienst startte haar opgravingen in het seizoen 1986-1987.
In eerste instantie kwamen gebouwen uit de Romeinse Keizertijd aan het licht.
Men vond o.a. een Romeinse villa met peristyle, thermen en een cultisch complex met ondergrondse kamers enz.
Het daaropvolgende seizoen zijn de werkzaamheden mede voortgezet door het Poolse Centrum voor Mediterrane Archeologie uit Warschau, o.l.v. prof. W.A. Daszewski.

De opgegraven ruïnes zijn verdeeld over 2 gebieden: de stad en de necropolis (begraafplaats).
Men heeft de agora (marktplaats) blootgelegd. Een aantal straten komt op deze agora uit. Een aardbeving heeft in het verleden de stad (gedeeltelijk) verwoest.
De stadsplattegrond is thans bekend; deze strekte zich meer dan 1 km uit van Oost naar West, op 500 m van de lagune (inham).
Men ontdekte een 20-tal gebouwen, w.o. een kerk, winkel, cisterne enz. De stad lag gunstig bij land- en waterwegen, tussen Cyrenaica en Alexandrië.
Een grote villa en de kerk dateren mogelijk uit de 4e & 5e eeuw.
De stad werd vóór de Arabische verovering (640) verlaten.
In de buurt van de basiliek vond men een inscriptie met de naam van de prefect van Egypte, Titus Flavius Titianus (AD 129).


In de necropool werd de opgraving van Tombe 21 voortgezet. Dit leverde de geheel van kolommen voorziene voorzijde van het bovengronds mausoleum op, het verloop van de trap en de binnenplaats (afbeelding hieronder).
Opgraving en restauratie worden uitgevoerd door de Mission Française des fouilles de Taposiris Magna.
De organisatie is in handen van het "Institut Fernand Courby, Maison de l'Orient à Lyon", onder leiding van Marie-Françoise Boussac.

De afbeelding hieronder toont de pyloon (poortgebouw) van de Osiristempel.





Afbeelding onder: de vuurtoren van Taposiris.
Gebouwd naar het model van de vuurtoren van Alexandrië.
Op een vierkante basis staat een achtkantig middenstuk met daarop een cylindervormig bovenstuk.

De stad laat zich verdelen in een bovengedeelte en een benedengedeelte.
Het benedengedeelte wordt bedreigd door het in cultuur brengen van de grond, dus dit deel van de opgraving krijgt de hoogste prioriteit.



Hoofdzaal van de ondergrondse Oostelijke rotonde van de ondergrondse baden. Opengevouwen perspectief op de ondergrondse baden. (foto wordt nog ingevoegd).